Beter weten (stadsgedicht #7)

Langzaam
Lang en eenzaam
kruipt het vuur over de drempels
neemt een kringloopje
met de laatste restjes vorig jaar

Trommelvliezen trillen
beginnen een nieuw ritme te slaan
Voornemens zijn uit, beledigingen in
voorarrest
Het blijft daarbij
De rest is rust en vooruitzichten
van dik bebrilde waarzeggers
Het vuur weet beter
plaveit de weg voor vragenstellers

Zullen groene vergezichten plaats maken voor
postmoderne bijtank-plekken?
Zullen kunstminners de wedstrijd winnen
zich verenigen voor de overgebleven helft?
De kunst meer beminnen dan zichzelf?

Zullen we het ongrijpbare leren begrijpen?
Onze gebreken neerleggen naast onszelf?
Dichter bij de kern, verder van de feiten
Zullen we leren dansen
componeren op dit nieuwe ritme?
Of teruggrijpen naar het gevaarlijk
veilige deuntje van toen en toen, vorig jaar?

Zullen we over 12 manen vurig
euro’s verbranden uit vreugde?
Of een kaarsje branden voor
‘Hadden we maar…’?

Niemand die het weet
Het afgestoken jaar niet
De lijstjes niet
De feiten niet
Alleen de tijd
en onze handelingen
Zeker weten, waarschijnlijk
geen idee, misschien

Veraste minuten begrijpen
Wanneer we beter weten
laten blijken
zullen we het zien

Woerden, 7 januari 2011 (ter gelegenheid van de nieuwjaarsreceptie van de gemeente)

Advertenties