Plekken als deze (stadsgedicht #8)

Donkerbruine kasten
en papieren hoekjes
Gewasmachinde pasjes
en meer -aresses dan computers
Hier werden verhalen geboren
Hier kwamen we vaak op kraamvisite
met stapels verlezen bladzijdes
Iedere week acht boeken
voor iedere nacht eentje
en nog een beetje

Wij wilden het gebouw uitlezen
van hoek tot hoek
boven naar beneden
van de prenten tot aan de priegelletters
die alleen onder een vergrootglas
tot leven kwamen
om hun ingewikkeldheid
onze ontwikkeldheid te onthullen

We wilden alle woorden kennen
om nieuwe te verzinnen
Wilden er de hele nacht blijven
om te weten te komen
of boeken ook weleens
in hun slaap praten
dromen
En elkaar bange verhalen vertellen
als vreemde boeken
te dichtbij komen wonen
We wilden weten of ze
aardiger dan mensen waren
Of ze ook geloofden in
hun eigen verhalen

Nu weten we
wat we eigenlijk niet willen weten
Dat er plekken zijn
waar doorgezakte kasten
gesloten worden
voor de neus van leesgierige ogen

Dat er blikken zijn
die nooit een bril zullen dragen
Omdat ze nooit met een zwakke zaklamp
onder de dekens zichzelf
in slaap hebben gelezen

Gelukkig zien onze sterk bebrilde ogen
ook de kleine hoeken van de tijd
waar verhalen, zinnen, letters
zich verstoppen voor onwetendheid
Waar kennis kunstig met Samurai zwaarden
en breedbeeld schermen speelt
En waar we alles kunnen terugvinden
Wat de tijd ons heeft geleerd
Plekken als deze


Ter ere van de heropening van bibliotheek Woerden, 28 januari 2011

Advertenties