Voluit (stadsgedicht #12)

Het regen gen kruipt
waar het niet gaan mag,
zoals de week der weken
Het mag het samenzijn niet drukken
Wel verrassen, overschaduwen
verlaten, maar niet drukken

Er wordt nog steeds gedanst,
gelachen, gegeten
En door zolderramen
zonder kaartjes
klinkt wederom weer
en weer en weer
als ware het
de allereerste keer
‘Nu allemaal!’
‘Voluit!
hees boven loodzware wolken
die maar al te graag
een toontje meezingen

Het zit ze in het bloed

Door: Najiba Abdellaoui, naar aanleiding van de Woerdense Vakantieweek 2011