Onvoorspelbaar (stadsgedicht #16)

Daar staan ze dan in het gareel
onverzettelijke legers betekenis
Als we niet kijken komen ze
Annemaria koekoek tot leven

Het papier schudt
aannames vallen
van hun gestippelde sokkels af
Kruipen waar ze nooit kwamen
vormen nieuwe taal
Dicht op het vel onderwerpen
lijdend voorwerpen
onderwerpen aan hun wil
Ze scanderen uitroeptekens
Vrijheid
Onthoofden hoofdletters
Gelijkheid
Onthalen meewerkende voorwerpen
Broederschap
Tussen de regels gedroomd
geschreven onder neuzen
boven lippen
Revolutie

Wij lezen nieuwe spelling
Zij leven verandering

Om de zin druipen
dure miskende
misspelde woorden
waardeloos af
Schrijen tranen
links en rechts
in de hoop dat
de inkt zichzelf
in het midden hervindt
ons oordeel in de juiste
persoonsvorm giet

Wij denken inktvlekken
Zij leven vernedering

Geleid door zelfstandigheid
houden bijvoeglijke naamwoorden
hun mening zwijgend voor zich
Wijken uit voor bezittelijke
voornaamwoorden
die likkebaardend over de getrapte
horizon kruipen
met lussen als lasso’s
de waarheid willen
vangen met bezit
Zij falen jammerlijk
maar spinnen anders
recht in ons uitgelezen gezicht 

Onderwijl verzetten
werkwoorden pagina’s
in het licht van uit
elkaar geschreven tekens
om de weg vrij te maken
voor voorzetsels
Bakken bouwstenen
waar voegwoorden
de daad bij het woord voegen
en lidwoorden
en bijwoorden
de hanenpoten
in elkaar slaan
tot vuisten die het ritme
van de dag minus waan
aangeven

Wij nemen niet aan
hebben volle rode
pennen handen

Zij weten beter

Wij schrappen fouten
Zij schrappen regels


Door: Stadsdichter Najiba Abdellaoui
In het kader van het Groot Woerdens Dictee, 24 januari 2012