Licht over doen (stadsgedicht #15)

Deken van duisternis alle kleur
is uit jou getrokken
Je ziet bleek aan de randjes
rafel je af
Men zegt dat het wel meevalt
Ik zie geen ster meer voor ogen
Men is niet bevriend met mij
Er brandt geen licht in mens hart

Als men de ruimte tussen
ons met vraagtekens
zou behangen
zou ik ze vertellen
van de magie
van top tot teen
verdwijnen
in de wereld
op een maanloze nacht
hoe het is om met gespitste
kattenogen ritme te lezen
in de vegende beweging van
bovengrondse wortels
die ongezien
sinds jaar en dag
de hemel schoon
vegen voor ons
men en mij

Leven in het spotlicht
valt ze zwaar
Nu het duister is verdwenen
het tij is omgekeerd
vragen en graven ze zich af
Is er nog wel hemel
om schoon te vegen
Het ? hangen ze aan de
mechanische wieken van
heipalen die lachend
torenhoge rondjes om
eigen as draaien
Men zegt dat dit het is
Ik geloof ze niet


Door: Najiba Abdellaoui, in het kader van Nationale Gedichtendag 2012, dat in het teken staat van het thema ‘Stroom’. In het kader hiervan hangen er tussen 26 januari en 2 februari op het Kerkplein en in (lege) etages in de Woerdense binnenstad ook verschillende gedichten van Woerdense dichters.