Verder (stadsgedicht #17)

Vlam hapt naar lucht
vat vuur
reist verder
reist terug
reist verder terug
ontsteekt 640 lonten
herinnering

Wij smelten de kaarsen
laten vet druppelen langs jaren
kleine spiegels die op laag water
blijven hangen
stollen tot eiland van gemiddelde
burgerlijke ongehoorzaamheid

Wyrda met haar grote mond
afgewogen blik
en vurig kronkelende zinnen
slechts te sussen door oude Rijn
Immer beschermd tegen zichzelf
haar hebben, houden
en verliezen

Verder terug
stapelt vlam
brand tot kou
waarop bakkers woorden
tot as verworden

Ondergronds leven
tijd en indrukken voort
dringen wensvol in de rij
trappelend om
vondst te worden
hete adem te proeven

Wij stampen, klappen
juichen en stralen
graven gaten in de tijd
om onszelf te feliciteren
ons spiegelbeeld verder
vet te voeden


Door: Stadsdichter Najiba Abdellaoui
In het kader van 640 jaar Woerden, 12 maart 2012

Advertenties