Lente (stadsgedicht #18)

Jij hebt ons een uur gekost
Wij spinnen lichtgaren bij
wat jij terug hebt gegeven
Willen er lichtvaardig over doen
echter jouw wisselvalligheid
plant doornen in onze ogen
daar waar wij ooit
verdorde oogappels waren
Jouw koude schouder
en warme glimlach
zijn onvoorspelbaar
Wat men ook beweert
men weet niets van jou

Hoe jij je blijdschap
over het ontwaken
kwettert van de daken
Hoe jij de Windhond
uitdaagt tot een wedstrijd
en hem daarna helpt te winnen
Hoe jij je in bochten wringt
om zonnestralen te geven
aan de donkerste hoekjes
van de stad
De somberste aller blikken

Jij bent terug van weggeweest
hebt het bevroren stokje
overgenomen en ons een uurtje
nou, een halfuurtje
nou, een kwartiertje
eigenlijk vijf minuten
geklaag ontnomen

Over een week of wat
zijn wij aan je gewend geraakt
en zul je moeten vertrekken
om in onze ijskoude dankbare
armen terug te komen


Door: Stadsdichter Najiba Abdellaoui
In het kader van het aanbreken van de lente in Woerden, 20 maart 2012